تاثیر حرکات اصلاحی جامع و موضعی در اصلاح ناهنجاری کف پای صاف در پسران 12-8 ساله - خداوردی زاده محمد (مجله سلامت و ورزش: رویکردهای نوین (سورن), 2022)
سابقه و هدف: صافي کف پا يکي از شايعترين اختلالات اسکلتي است که بر عملکرد پا اثر مي‌گذارد. هدف از انجام این تحقیق مقایسه تاثیر دو نوع برنامه تمرین اصلاحی با رویکردی جامع و موضعی در اصلاح ناهنجاری کف پای صاف در نوجوانان بود. روش کار: در این مطالعه جامعه آماری را دانش‌آموزان پسر نوجوان شهر مشهد تشکیل دادند که با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای در نهایت 75 نفر از دانش‌آموزان 11 تا 12 سال پسر که همزمان مبتلا به کف پای صاف و نیز زانوی ضربدری و چرخش داخلی زانو بودند به شکل هدفمند انتخاب شده و به شکل تصادفی به سه گروه تجربی تمرینات موضعی (25 نفر)، جامع (25 نفر) و کنترل (25 نفر) تقسیم شدند. ابتدا شدت کف پای صاف با آزمون افت استخوان ناوی اندازه‌گیری شد (پیش‌آزمون). گروههای تجربی برنامه اصلاحی موضعی و جامع به مدت 6 هفته به ترتیب تمرینات اصلاحی موضعی و جامع را اجرا کردند. یافته‌ها: نتایج حاکی از آن بود که تمرینات اصلاحی موضعی و تمرینات اصلاحی جامع تاثیر معناداری بر اصلاح ناهنجاری کف پای صاف دارند. همچنین تفاوت معناداری بین تاثیر تمرینات موضعی و جامع در اصلاح ناهنجاری کف پای صاف وجود دارد و تاثیر تمرینات جامع بیشتر است. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر چنین نتیجه‌گیری میشود که برای درمان صافی کف پا میتوان از هر دو شیوه تمرینات اصلاحی موضعی و تمرینات اصلاحی جامع به عنوان روش تمرینی موثر استفاده کرد و تمرینات اصلاحی جامع بر تمرینات اصلاحی موضعی مزیت دارد.